Opinie o Nas

Rodzaje i stopnie depresji – czym się charakteryzują?

Poziom wiedzy i świadomości na temat depresji w społeczeństwie wzrasta, ale nadal problem ten jest przez zbyt wiele osób umniejszany albo wprost bagatelizowany. Trzeba mieć jednocześnie świadomość, że nieleczona, jest chorobą śmiertelną. Przyczyny i objawy depresji mogą być różne, podobnie zresztą jak sam jej przebieg, dlatego wyróżnia się różne jej rodzaje. W dalszej części artykułu wymienimy i pokrótce omówimy poszczególne typy depresji. Powiemy sobie także, jak klasyfikuje się depresję ze względu na stopień nasilenia objawów.

Depresja – czym jest?

Chorym na depresję nieustannie towarzyszy uczucie smutku – nie oznacza to jednak, że pogorszenie nastroju od razu świadczy o depresji. W końcu każdy człowiek ma czasem gorszy czas. W diagnostyce depresji znaczenie ma czas trwania i stopień nasilenia objawów.

O depresji można mówić wtedy, gdy pacjent przez dłuższy czas (min. 2 tygodnie) odczuwa głęboki smutek, nic go nie cieszy, jest apatyczny, nic go nie interesuje, jest ciągle zmęczony i nie ma energii na zrobienie czegokolwiek, nie może jeść ani spać, a w dodatku nieustannie czuje lęk i niepokój. Wymienione objawy mogą występować w różnej konfiguracji i mniej lub bardziej dawać się we znaki.

 

Zobacz także: Depresja - przyczyny i objawy 

 

Stopnie depresji

Podział ze względu na stopień nasilenia objawów obejmuje takie typy depresji jak:

  • depresja lekka – jest to depresja łagodna, zwana też subdepresją. Cechuje się obniżonym nastrojem, któremu może towarzyszyć złe samopoczucie, zmęczenie, pogorszenie jakości snu czy brak apetytu, ale stopień nasilenia objawów jest niewielki. Do tej grupy zalicza się np. depresja maskowana;
  • depresja umiarkowana – objawy depresji wykazują średnie nasilenie. U pacjenta ze zdiagnozowaną depresją umiarkowaną występuje m.in. emocjonalne zobojętnienie, alienacja społeczna czy pogorszenie funkcjonowania w środowisku rodzinnym i zawodowym;
  • depresja ciężka – jest to depresja o dużym nasileniu. Może występować z objawami psychotycznymi lub bez. W drugim przypadku chory zmaga się z niezdolnością do wykonywania codziennych czynności, głębokim smutkiem oraz zobojętnieniem, dodatkowo często miewa myśli samobójcze. Oprócz tego dojść jeszcze mogą objawy psychotyczne takie jak urojenia dotyczące winy i kary, zahamowania ruchowe czy zachowania hipochondryczne.

Depresja – rodzaje

Depresja jest chorobą o zróżnicowanym charakterze. Z uwagi na to wyróżnia się różne jej typy. Kilka rodzajów wraz z krótkim omówieniem znajdziesz poniżej.

Depresja sezonowa

Występuje przede wszystkim w okresie jesienno-zimowym i jest wynikiem niedoboru światła. Brak słońca może doprowadzić do wystąpienia objawów takich jak rozdrażnienie, smutek, brak energii czy ciągła senność. Depresja sezonowa zazwyczaj utrzymuje się od kilku tygodni do kilku miesięcy i ma łagodny przebieg.

Depresja psychotyczna

Jej nazwa wywodzi się stąd, że oprócz symptomów charakterystycznych dla depresji u chorego występują dodatkowo objawy psychotyczne. Do najbardziej charakterystycznych należą urojenia i omamy. Do tego dochodzi jeszcze spowolnienie psychoruchowe czy zaburzenie funkcji poznawczych, a także znacznie nasilony lęk.

Depresja lękowa

Objawem dominującym w przypadku depresji lękowej, inaczej zwaną agitowaną, jest wyjątkowo silne uczucie niepokoju. Osoba cierpiąca na ten rodzaj depresji bywa wybuchowa i agresywna zarówno względem otoczenia, jak i siebie samej. Rozdrażnić ją może wszystko, a agresja jest sposobem na rozładowanie stale buzujących, niezależnych od niej samej emocji.

Depresja maskowana

Jeden z najtrudniejszych do zdiagnozowania rodzajów depresji. A to dlatego, że nie daje o sobie znać typowymi objawami takimi jak smutek czy przygnębienie, lecz przejawia się przewlekłym bólem różnych części ciała, w tym przede wszystkim głowy i brzucha, ale też innych narządów. Pacjenci cierpiący na depresję maskowaną często uskarżają się na zaburzenia odżywiania, problemy ze snem i zaburzenia seksualne.

Depresja dwubiegunowa

Dotyka osoby zmagające się z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi. Obraz dolegliwości cechuje się występowaniem na przemian stanów depresji i manii przez okres minimum tygodnia. W praktyce wygląda to tak, że nastrój chorego raz jest świetny, jest on w euforii, nad wyraz aktywny, a jakiś czas później jest przygnębiony, apatyczny, przeżywa gonitwę myśli i dużo mówi, ma tzw. słowotok.

Depresja ciążowa

Kobiety w ciąży nierzadko stresują się nową sytuacją, w jakiej się znalazły, nadchodzącym porodem i czasem poporodowym. Ich życie nierzadko wywraca się do góry nogami – muszą zmodyfikować dotychczasowe plany czy zmienić nawyki i przyzwyczajenia, przez co czują się zagubione i odczuwają ciągły lęk oraz niepokój, a szalejące hormony nie pomagają w zapanowaniu nad myślami. W grę czasem wchodzi jeszcze strach o zdrowie maleństwa czy o finanse.

Depresja poporodowa

Występuje zaraz po urodzeniu dziecka. Czasem jest jakiś konkretny powód jej pojawienia się, zwykle jednak nie ma wyraźnej przyczyny. Kobieta wtedy zmaga się z obniżonym nastrojem i apatią, nic ją nie cieszy, jest płaczliwa, w skrajnych przypadkach nawet nie chce się zajmować dzieckiem. Gdy stan ten jest przejściowy, to nazywa się go „baby bluesem”, jeśli jednak z biegiem czasu nie ustępuje, wtedy jest to już depresja.

Depresja młodzieńcza

Gdy dziecko jest smutne, agresywne, nie chce się uczyć, unika kontaktów z rówieśnikami, nie chce jeść i miewa problemy ze snem, to rodzice mogą pomyśleć, że jest to związane z okresem dojrzewania lub w ten sposób przejawia się młodzieńczy bunt. Okazuje się jednak, że zmiany w zachowaniu dziecka mogą świadczyć o tym, że zmaga się ono z depresją. Bo wbrew temu, co myślą niektórzy, depresja w takim samym stopniu dotyka dzieci, co i dorosłych.

Depresja atypowa

Jest to stan depresyjny, którego objawy różnią się od tych typowych, występujących w większości przypadków, stąd też nazwa dolegliwości. Główne różnice to wzmożony apetyt zamiast jego braku i nadmierna senność zamiast bezsenności. Depresja atypowa cechuje się wyraźnym spowolnieniem psychoruchowym, ciągłym niepokojem czy nadwrażliwością na odrzucenie w relacjach społecznych. U niektórych chorych objawy nasilają się ranem, a ustępują wieczorem. Przypadłość częściej dotyka osoby w młodym wieku.

Z jakim typem depresji się zmagam?

Samemu jest ciężko określić, na jaki rodzaj depresji się choruje. Do postawienia diagnozy niezbędna jest specjalistyczna wiedza, którą dysponuje m.in. psychiatra. To właśnie do niego lub wcześniej do psychoterapeuty powinno się udać, gdy ma się podejrzenia co do występowania u siebie depresji. Objawy poszczególnych rodzajów depresji mogą być do siebie bardzo zbliżone, dlatego czasem postawienie jednoznacznej diagnozy musi zostać poprzedzone szeregiem konsultacji. Trzeba więc uzbroić się w cierpliwość i zaufać swojemu lekarzowi.